Into the night

Like a gift from the heavens, it was easy to tell,
It was love from above, that could save me from hell

Al goed dat er nog mooie muziek is. Dat Santana en Chad Kroeger (Nickelback) samen een song zouden maken... dat is op mijn (stil) verzoek denk ik. Ik heb me eindelijk ook de DVD 'The Piano' aangeschaft. Die melodie was me nog al die jaren bijgebleven...

FUCK FUCK FUCK

Ze bellen net van het Sint-Lucas… ik krijg het nieuwe product NIET !!!! Alweer een slecht lotje getrokken !!! TOEMENHEE… Het wordt dus de Xeloda pillen. Damn ! Met dat nieuw product had ik wel een extra kans. Dedju… Geen geluk in het spel. Ik heb dan ook nog nooit in mijn leven iets gewonnen bij de plaatselijke tombola, laat staan op de Lotto… Maar ja, ik heb dan chance in de liefde… Dat maakt veel goed natuurlijk. Ik ga ondertussen toch maar mijn "Application form" naar China mailen... who knows.

I look at the world

and I notice it's turning
While my guitar gently weeps (Beatles)

Wat een mooie dag was het gisteren. Vooral voor de Basseveldse ruiters ! Met onze 2 achttallen gewonnen. En voor de 10e maal povinciaal kampioen. En ik had de eer en het genoegen om in allebei te mogen meerijden. Eigenlijk ben ik voor het geluk geboren… Maar die kankercellen schijnen dit maar niet te willen aanvaarden.
Yasirah zei zaterdag dat ze bang was dat ik zou sterven. Mijn moment was gekomen om hierop in te pikken. Ook al was het in de auto, op weg naar de gymles. Ik zei dat iedereen op een dag sterft. En dat die dag er vroeger komt bij zieke mensen, zoals ik. Maar dat ik altijd rond hen zal aanwezig zijn. Dat ik vanuit de hemel zal kijken hoe zij groot en sterk worden (kon ik dit zelf maar geloven…) En dat papa op een dag een andere mama zal vinden voor hen, die hen ook zal knuffelen en verzorgen. Kijk maar naar Tineke, Tabita en Timoti. Koen (van Hilde) heeft opnieuw geluk gevonden. Kijk ook maar naar Elisa en Sara, Pascal (van Ilse) heeft ondertussen ook een nieuw gezinnetje gevormd. Imani zei toen dat ze naar mijn foto’s zou kijken als ze mij miste. En naar de muziek zou luisteren die we samen graag horen. Ik ben blij dat we er konden over praten. En dat ze hun traantjes de vrije loop lieten. Het is een pak van mijn hart. Ze zullen me hopelijk nooit verwijten dat ze niet betrokken zijn geweest bij mijn ziekte. Dat vind ik belangrijk. Ik hoor van verschillende getuigen dat een mama verliezen in je kindertijd echt wel een traumatiserende ervaring is. Daar zal ik niet omheen kunnen vrees ik. Ik zou minstens nog moeten bijtekenen voor 10 jaar, en dan is Yasirah nog maar 15. Maar we geven het niet op, hé. Wie weet kan ik die cellen nog overtuigen van mijn gelijk ?

Fairytales don't always have a happy ending, do they?

It's time to be a big girl now
And big girls don't cry (Fergie)

Je moet doen wat je graag doet, raden ze mij aan in het ziekenhuis. Dat hoeven ze mij geen twee keer te zeggen natuurlijk… Maar het gevaar bestaat erin dat ik door dat feestgedruis en paardenplezier wel eens ga vergeten dat ik ongeneeslijk ziek ben. Als je dan een hele dag in een ziekenhuis verblijft wordt dat weer pijnlijk duidelijk. Het goede nieuws is dat mijn bloed zich tamelijk heeft hersteld van de voorbije chemo’s en dat ik dus hoogstwaarschijnlijk in aanmerking zal komen voor het proefproject. Of ik dan ook het nieuwe product zal krijgen zullen we pas donderdag weten. Die dag krijg ik dan ook meteen mijn eerste behandeling. En die behandeling zal duren zolang het effect heeft. Ik zal minstens 1 dag per week in het vakantie-oord Sint-Lucas verblijven vanaf nu…
Zoals verwacht zijn de ‘klassiek geschoolde’ oncologen van hier niet te vinden voor een gentherapie-behandeling in China. Blijkbaar zijn er nog geen onafhankelijke testresultaten die bewijzen dat het werkt. Maar we zijn wel overeengekomen dat we een second opinion gaan vragen bij een experte in borstkanker. Veel heb ik niet te verliezen, maar ik ga ook geen fortuin besteden aan kwakzalverij natuurlijk. Trouwens, wat dat fortuin betreft, daar zal een benefiet voor nodig zijn vrees ik (we spreken over 25000 euro voor de behandeling !!!)… Ideeën zijn altijd welkom.
Het is zo vreemd, te weten dat mijn lichaam dat nu nog functioneert alsof er niets aan de hand is, het binnen onafzienbare tijd zal laten afweten. Ik heb haar eindelijk durven stellen, je weet wel DE hamvraag… “Als-de-volgende-medicijnen-niet-werken, hoe-lang-heb-ik-nog ?” Wetende dat bij mijn vader niks hielp… Mijn oncoloog zei heel stilletjes “ik weet het niet”. Ik meende zelfs dat hij een traantje wegpinkte… Wie kiest nu in godsnaam voor zo’n morbide job ook ?

Girls just wanna have fun...

Hehe ! Wat een weekend… we hebben weer genoten. Twee hele mooie weekends na elkaar beleefd. Wat wil een mens nog meer ?
De nachtrust daarentegen kon beter… Je moet weten dat ik niet kan slapen met lawaai. Geen tv, geen radio, zelfs geen tikkende klok… Daarbij komt dat ons huis heel goed geïsoleerd is tegen de kou, maar helemaal niet tegen geluid. Ik word regelmatig wakker van een hondenconcert of een kattengevecht… Maar als er net om de hoek een Cirque Constance festival wordt georganiseerd is het hek helemaal van de dam. Ik ben vrijdag na het eetfestijn rond 11u30 in bed gegaan, maar dat was zonder die rockers gerekend… De loeiharde beats van alternatieve bandjes bonsden tegen mijn trommelvlies tot … 5u30 !!! Kan/Mag dit wel ??? Ook zaterdag was er geen sprake van een middagdutje, want de muziek ging maar door. Na het personeelsfeest lagen we dan om 1u onder de wol, en wat dacht je ? Van het zelfde laken een broek. Ik heb nog geprobeerd om in de zetel beneden te gaan liggen, maar ook daar bleef de muziek mij achtervolgen (en het gezoem van de ijskast). Ik ben uiteindelijk toch om 4u in slaap gevallen (volgens mij hebben ze rond dat uur het festival afgesloten). Je kan denken dat ik zondag na de individuele – en groepsdressuur al uitgeteld was. Gelukkig mocht ik in een camper even rusten. Slapen was er niet bij, want de aantredende combinaties werden via de microfoon afgeroepen… Niet makkelijk, die slaapgewoonte van mij… Maar kijk, met een weertje als vandaag, heb ik geen enkele moeite om mijn dag in bed te spenderen. Ik ga deze week veel slapen en gezond eten, zodanig dat ik vrijdag mijn beste beentje kan voorzetten. Ik heb dan een hele dag testen om te zien of ik in aanmerking kom voor het proefproject. Opnieuw met zijn allen duimen dus.

I walk away with my dignity,

You can not take that away from me (Jamelia)

Elabaatjes !!! even iedereen gerust stellen… het gaat alweer goed hoor. Blijkbaar is mijn afweersysteem nog goed genoeg, ik kan me redden met Dafalgannekes en het gaat alweer een stuk beter. Nu is het opletten geblazen want het wordt weer een druk weekend… vanavond eetfestijn (er wordt 800 man verwacht !!!!) morgen personeelsfeest Durabrik en zondag tornooi… Wees dus gewaarschuwd dat mijn berichtjes half volgende week misschien alweer een beetje minder positief zullen zijn. Het lijkt wel of ik een hele week recupereer om dan het weekend aan te kunnen…
Ingesloten ons Hildeke volop in voorbereiding van het trouwfeest, hihi. Is ze nie sexy mee Chris zijn sloefkes ?

I'm sick and tired

Of always being sick and tired (Anastacia)

De klop van de hamer was genadeloos. Lig al de hele dag in bed, ’t is zonde, zo mooi weer. Ik wil mijn vege lijf aanporren tot iets nuttigs, maar het lukt me niet. Ik had wel voorspeld dat ik een week zou moeten recupereren. Maar met die verkoudheid er nu nog bij… Ik zal me moeten herpakken, want er is zondag nog een zelf ingericht tornooi.
In het Sint-Lucas heb ik niet veel bijgeleerd. Tenzij misschien dat zonder een mirakel ik een vogel voor de kat ben. Ik moet nog een aantal testen doorstaan, en dan pas zullen we weten of ik in aanmerking kom voor de testprocedure. Ook al kom ik in aanmerking, dan is het nog niet zeker dat ik die behandeling wel degelijk zal krijgen. Ik heb 1 kans op 2. Anders zijn het pillen. Beide methoden lijken me niet zo verschillend van wat ik al kreeg qua nevenwerkingen. Verlies van haar, afname witte en rode bloedcellen (lees vermoeidheid), misselijkheid en braken, pijnlijke handen en voeten… Daar gaan we weer.
En hoe zit het met die mirakels op lange termijn ? Toen ik pas geopereerd was kwam er iemand met de Libelle langs. Daar stond het verhaal van Anneke Geerts in. Zij was hervallen van borstkanker en het leek hopeloos. Tot ze herceptine uitprobeerden. Het leek bij haar wel goed te helpen en ze startte met al haar energie het Wonderfonds op. Een fonds dat alleenstaande mama’s met kanker moet helpen op financieel vlak. Dat noem ik pas een straffe tante ! Helaas kreeg ik gisteren een krantenartikel onder ogen, dat ondanks de herceptine de kanker toch een weg heeft gevonden naar haar longen, lever en botten. Zonder pessimistisch te willen zijn moeten we toch toegeven dat de huidige geneeskundige wereld niet weet hoe ze ons moeten helpen.
Ik heb van mijn Noorse collega informatie gekregen over een behandeling in China. Ik zal me daar eens doorworstelen. Maar vandaag niet.